Rik Clout in Cape Town

Mijn laatste reactie is al weer van een tijdje terug. Het is hier vrij ?druk? geweest en ik heb ook niet echt zin gehad de blog up te daten. Maar ik kom er toch niet onderuit en het zou ondankbaar zijn voor de mensen die mijn weblog bijhouden.

Ik kreeg van Anne het commentaar dat ik wel wat meer emotie in mijn weblog mocht stoppen. Ik zal dit commentaal maar netjes naast me neerleggen, aangezien ik absoluut geen commentaar op mijn schrijfstijl duld. ;)

Vorige week was het wat slechter weer. Het heeft zelfs een dag geregend en het is heel erg mistig geweest. Je kon geen bergen meer zien!
Jasper en ik besloten ons donderdagavond niet door het slechte te laten ontmoedigen en zijn naar een hippe club in Camps Bay gereden, Ignite. De Ignite ligt aan de boulevard van het rijkste gedeelte van Kaapstad, 3 verdiepingen hoog. Je hebt er een prachtig uitzicht over de oceaan. Ik was helaas bob, dus kon niet te veel drinken.

We kwamen rond 22 uur in een vrij lege club aan (Rik: ?Ik zei toch dat we later moesten gaan, Jasper?). Anderhalf uur later stroomde de club ineens vol. We hadden al ontdekt dat er een paar private (VIP) rooms waren en het duurde niet lang voordat we er met een staalhard gezicht naar binnen liepen en op 1 van de zachte banken neerploften. Het duurde ook niet lang voordat de fles champagne die voor onze neus stond leeg was. We zaten net lekker toen een dronken meid met schorre stem uit Port Elizabeth naar ons toe kwam: ?Did you drink my champagne?!?. Het kwam er op neer dat ze de ruimte had afgehuurd voor haar ?besloten? verjaardagsfeest en ze herinnerde zich niet dat ze ons had uitgenodigd. Na een tijdje raakten we in gesprek en leerden we haar vriendinnen kennen (allemaal verwende meiden met rijke expat-ouders). Het was net een ?my-sweet-sixteen?-party. Het duurde even voordat we doorkregen dat het gesprek niet tot gratis drank zou leiden.

Ons oordeel na die avond, over Ignite:
Ambiance: 8
Bezoekers: 5
Muziek: 6
Gemiddelde: 6+
Conclusie: Leuk om een keer gezien te hebben, maar niet om over naar huis te schrijven (shit, dat heb ik zojuist gedaan).

Dat weekend zou ik de braai voor alle interns gaan organiseren. De zaterdag werd dus al gauw gevuld door organisatorische werkzaamheden (aantal gasten vaststellen, voedsel kopen, huis opruimen, etc.).

Het leek wel of Jasper een of andere exotische ziekte uit Dubai had meegebracht, want nadat hij ziek was werd ik ziek en nu ik er overheen ben is Jermaine ziek. Die ochtend voelde ik me in ieder geval oppergaar (hoofd- en keelpijn) en ik had eigenlijk helemaal geen zin in een braai. Maarja, ik kon de boel natuurlijk niet afblazen dus heb er een black label (?man-sized-can?) in gegooid en aan het eind van de middag ging het beter.

Gelukkig hebben de buren nog niet over ons geklaagd. We zijn namelijk iedere keer met een vrij grote groep en er wordt veel gedronken in de voortuin. Normaal accepteren moslims dat niet en ze hebben het ook liever als je halaalvlees koopt. Dat laatste doen we normaal ook wel, omdat halaalvlees hier vrijwel overal verkrijgbaar is en omdat het qua prijs toch amper scheelt.

Het was een gezellige avond. Hidemi, onze Japanse huisgenoot, had wat Japanse collega?s meegebracht en er kwamen een aantal interns die we nog niet eerder hadden gezien. Esray stond weer aan de braai en zorgde ervoor dat al het vlees goed gebakken werd. Het viel me op hoe alle interns onder de indruk waren van ons huis. Ze zitten zelf schijnbaar allemaal in hele schrale huizen. Maar de meesten hebben wel een zwembad bij hun huis.

Na afloop van de braai zijn we (Jasper, een groepje interns en ik) richting de Opium gegaan. Dat is een van de beste clubs van Kaapstad (hoor ik van meerdere mensen). De club bestaat uit 3 verschillende zalen en ze draaien er goede muziek. Het lag net buiten Bo-Kaap en we zijn er maar gewoon naartoe gelopen. Het werd weer een gezellige en late avond.

Zondag hadden Jasper en ik afgesproken met een groepje moslims. Jasper had een meid leren kennen bij het toerisme bureau (lang en vreemd verhaal hoe dat ging). Hij was er al een keer mee op date geweest en hij nodigde me uit die zondag mee naar het strand te gaan. Ze kwamen ons ophalen en we reden naar Camps Bay beach. Het waren allemaal hele aardige mensen. Zoals alle moslims hier uiterst trots op de afkomst van hun voorouders (voornamelijk Maleisisch) en we moesten erg uitkijken met wat we zeiden, aangezien je ze makkelijk kwetst. Het was weer gezellig en nadat het erg fris begon te worden op het strand hebben we een restaurantje opgezocht om lekker wat te gaan eten.

De dag daarop kwam Jermaine zijn vriendin aan in Zuid-Afrika. Ze is al 2 keer eerder in dit mooie land geweest geweest en trekt nu bij ons in. Het is een gezellige meid (voor het geval ze mijn blog lezen ). Via haar zijn we in contact gekomen met de locals en die waren er die maandagavond dus natuurlijk ook bij om haar welkom te heten. Op zulke avonden vind ik het jammer dat ik de volgende dag weer vroeg op moet staan. De rest heeft de ?luxe? dat ze bijna iedere dag vrij zijn. Jasper kan meestal thuiswerken en Jermaine zit sinds een paar weken zonder stage na een conflict met zijn begeleider. Erg relaxed is het dus niet voor hem.

Dinsdag zijn Jasper en ik eerst uit eten geweest en daarna hadden we met de moslims bij de bioscoop afgesproken. We hadden geen flauw benul van welke films er op dit moment allemaal draaien dus hebben er maar willekeurig 1 gekozen. Het was zeker geen bijzonder leuke film, maar het was toch fijn om er even uit te zijn geweest. En nu weten we hoe de Afrikaanse bioscopen eruit zien: Meestal in een winkelcentrum gelegen, met kleine zaaltjes, idem beeldschermen en zacht geluid. Na de bioscoop zijn we nog even een Schotse pub ingewandeld in V&A Waterfront. We kwamen er toevallig langs onderweg van de bioscoop naar de auto en het zag er wel erg gezellig uit voor een dinsdagavond. De kroeg zat Het was zowel binnen als buiten stampvol en er klonk zat gelal van de dronken oude mensen die binnen waren. We zijn na een drankje terug naar Bo-Kaap gegaan.

Woensdag ben ik een keer met Jasper mee gaan fitnessen. Dat was wel lekker, ik merkte echt dat ik het al lang niet meer had gedaan. Vervolgens hebben we gezamelijk gegeten en hebben we nog wat tv gekeken. De avond ging weer in no-time voorbij.

Gister had ik een meeting met mijn baas over het rapport waar ik mee bezig was. De meeting begon om 15.00 uur en eindigde pas om 17.30, wegens tijdsgebrek. Hij was erg enthousiast dus ik was ook tevreden. Het was mijn eerste keer overwerken.

Die avond zijn we met z?n allen naar de eerste avond van het Jazz Festival gegaan, op Greenmarket Square, een plein midden in het centrum. De eerste avond was voor iedereen gratis, dus het lag voor de hand om er even met een paar sixpacks naar toe te lopen en wat van de muziek te genieten. Het hele huis ging mee en het was wederom een mooi avondje.

Dit weekend hebben we ook weer een aantal plannen gemaakt. Eerst gaan we (vanavond) naar West-End, een club waar we al een keer eerder (ook met Anne) zijn geweest in een soort van township. Het is een hele gave omgebouwde bioscoop en we gaan met een hele groep. Voor Anett wordt het de laatste avond, die vertrekt morgen weer terug naar Deutschland. Gijs heeft zijn kamer ook ?formeel? verlaten. In feite zat hij er al tijden niet meer, maar hij is nu pas echt weg. Dat is niet erg, want dit betekent dat er 2 grote kamers vrijkomen (met 2-persoons bedden) en dat ik en Jasper een upgrade krijgen. Heel fijn voor als Anne straks weer langskomt! Morgen is er dus een kleine volksverhuizing. Er komen ook 2 nieuwe mensen bij. Een Nederlandse meid die we al een paar keer zijn tegengekomen en Roeloff, een intern die de eerste weken in een backpackerslodge heeft doorgebracht. We hebben hem nog niet leren kennen, dus we zijn benieuwd.

Dit hele weekend is het Jazz Festival, en Jasper heeft via via 2 kaartjes kunnen regelen. Normaal betaal je R 400 (40 euro!!) voor 1 kaartje. Morgen gaan we daar dus even een kijkje nemen. En zondag had ik het idee om naar Kistenbosch Botanical Gardens te gaan om het laatste concert mee te maken (de concertenreeks houdt helaas op omdat de zomer hier voorbij is).

Ik mis de mensen thuis, maar wil nog lang niet terug naar huis! Er staat me nog een hele mooie tijd te wachten, want over een paar weken komen Anne terug en dan gaan we met mijn mazda de befaamde Garden Route rijden. Dat is een hele toeristische route langs de zuidkust, maar het schijnt dat je hem een keer gereden moet hebben. En na alle verhalen erover gehoord te hebben kan ik bijna niet wachten!

Mijn mazda heeft de laatste tijd trouwens niet meer voor problemen gezorgd. Het auto?tje wil soms wat moeilijk starten, maar verder rijdt hij prima.